# Voldeno Studio - Asystent AI
Asystent AI to ta część Voldeno Studio, która zamienia zdanie w działającą logikę. Opisujesz zachowanie, jakiego oczekujesz, asystent czyta projekt zapisany w instalacji i wypisuje każdą zmianę, jaką zamierza wprowadzić. Nic nie trafia na kanwę bez Twojego zatwierdzenia i nic nie trafia na sprzęt bez wdrożenia.
Działa w dwie strony: buduje nową logikę i wyjaśnia tę, która już istnieje.
# Opisz, sprawdź, zatwierdź
Asystent jest zadokowany obok kanwy logiki, więc zawsze pracuje w kontekście otwartej grupy.
- Opisz zachowanie. Zwykłym językiem, bez składni: „włączaj wentylator w łazience tylko wtedy, gdy wilgotność zewnętrzna jest niższa niż w budynku”.
- Sprawdź, co proponuje. Asystent opisuje, co znalazł, wyjaśnia podejście, a potem wypunktowuje pojedyncze operacje: bloki do dodania, rejestry do powiązania, połączenia do utworzenia i połączenia do usunięcia.
- Zatwierdź albo anuluj. Zatwierdzenie wprowadza cały zestaw naraz. Anulowanie zostawia projekt nietknięty.
- Symuluj, potem wdróż. Uruchom nową logikę w Studio, zanim zbliży się do rozdzielni, tak jak opisuje Jak zdefiniować logikę w Voldeno Studio od zera.
Zatwierdzenie wprowadza cały zestaw naraz. Asystent dobiera bloki, których potrzebuje, wiąże je z właściwymi rejestrami i wpina w to, co już stoi na kanwie, a wartości ustawione wcześniej ręcznie zostawia bez zmian. Rozbudowa istniejącej grupy o nowy warunek jest dla niego taką samą operacją jak zbudowanie logiki od zera.
Asystent proponuje, decydujesz Ty. Nie ma trybu, w którym sam edytuje projekt albo wdraża go na Hub bez wyraźnego potwierdzenia.
# Pytanie o to, jak działa istniejąca instalacja
Podłącz się do budynku, którego nigdy nie widziałeś, i możesz zapytać, jak się zachowuje. Asystent czyta moduły na magistrali, rejestry, bloki logiczne i ich połączenia oraz harmonogramy, a potem odpowiada w tych kategoriach, a nie ogólnikami.
Zapytany o ogrzewanie, wentylację czy podlewanie, prowadzi od urządzenia przez bloki, które nim sterują, aż do czujników, progów i harmonogramów decydujących o jego stanie. Odpowiada nazwami z Twojego projektu, więc od razu wiadomo, gdzie szukać, gdy trzeba coś zmienić.
Na budowie liczą się dwie konsekwencje:
- Projekt nie mieszka już w głowie jednej osoby. Nowy instalator nie potrzebuje niczego od poprzedniego, bo kompletny projekt jest w instalacji.
- Asystent wskazuje to, co skonfigurowane, ale nie podłączone. Blok, który ktoś ustawił i nigdy nie połączył, albo tryb operacyjny zostawiony bez wejścia, zostaje zgłoszony, a nie odkryty rok później.
# Kiedy nie ma odpowiedniego bloku
Biblioteka bloków logicznych pokrywa typowe scenariusze i nie obejmuje każdego istniejącego urządzenia. Gdy pompa ciepła, falownik, napęd bramy albo centrala alarmowa wypada poza nią, asystent pisze integrację w Volangu, po HTTP, TCP, UDP lub Modbus.
Blok napisany w ten sposób jest zwykłym blokiem. Pojawia się w bibliotece, można go stawiać i łączyć jak każdy inny, i można go użyć ponownie w następnym projekcie.
# Dlaczego można na to pozwolić
Pozwolenie oprogramowaniu na pisanie logiki automatyki dla domu ma sens tylko wtedy, gdy zła logika nie może nic zepsuć. Zapewniają to trzy właściwości, wynikające z architektury, a nie dodane na końcu:
- Izolacja. Każdy skrypt Volang działa odizolowany na VolangVM wbudowanej w każdy moduł, bez dostępu poza własny obszar. Błędny lub uszkodzony skrypt zatrzymuje sam siebie. Nie zatrzymuje modułu, pozostałych bloków na nim ani reszty magistrali.
- Jeden silnik wszędzie. Ta sama maszyna wirtualna działa w Studio, w cyfrowym bliźniaku i na każdym module. Logika, która zachowuje się poprawnie w symulacji, zachowa się tak samo na sprzęcie, bo nie jest to inna implementacja odwzorowana w przybliżeniu. Zobacz Volang i VolangVM.
- Symulacja 1:1 do testów. Nowa logika jest sprawdzana na modelu instalacji przed wdrożeniem, i właśnie to daje asystentowi pętlę zwrotną, a nie zgadywanie.
Symulacja sprawdza logikę, nie fizykę. Skrypt może być poprawny i nadal wyrażać zły pomysł na budynek, więc sprawdzaj proponowane zachowanie, a nie tylko listę zmian. Volang i VolangVM szerzej omawia granice weryfikacji w symulacji.
# Co asystent widzi, a czego nie robi
| Czyta | Nie robi |
|---|---|
| Moduły na Voldeno Bus i ich rejestry | Nie zmienia niczego bez Twojego zatwierdzenia |
| Bloki logiczne, ich konfigurację i połączenia | Nie wdraża sam na Hub |
| Harmonogramy i tryby operacyjne | Nie bierze udziału w pracy domu po wdrożeniu |
| Bieżące stany wejść i wyjść dla kontekstu | Nie wymaga internetu, by instalacja działała |
Ostatni wiersz to ten, o który pytają inwestorzy. Asystent jest narzędziem konfiguracyjnym. Po wdrożeniu logika działa lokalnie na modułach, a naciśnięcie włącznika czy osiągnięcie zadanej temperatury nie angażuje ani AI, ani żadnej usługi w chmurze.
# Co dalej
- Voldeno Studio - Instalacja i przewodnik omawia resztę Studio: moduły, harmonogramy, wdrażanie i symulację.
- Volang i VolangVM wyjaśnia język i maszynę wirtualną, na którą pisze asystent.
- Bloki logiczne to referencja każdego bloku: wejścia, wyjścia, konfiguracja i stan.
- Podstawowe pojęcia i terminologia pokazuje, jak Studio, Hub i moduły dzielą między siebie pracę.